My Heart's Philosophy

बसन्तको पहिलो गुराँस हेरी, खुशी लाग्छ तिमीलाई देखी। टाढा हुँदा पनि महसुस हुन्छ यसरी, पहिलो झरीको बासना फैले सरी। आँखामा तिम्रो मनको चित्र देखिने, हाँसोमा  तिम्रो यो ज्यानै लोभिने, तारा र जुनको रमझम मलाई, त्यो चाँदनी स्वरूप हेरी तिमीलाई, भन्न मन छैन अरु केही, मेरो माया सधैं सधैं तिमीलाई।। माया तिमी कती राम्री है ! समय त मनले चल्दो छ, तिम्रो सामु त्यस्को नि केही नचल्दो छ, बर्ष पनि दिन अनी दिन त छिनमै बिलाउँदो छ, लाग्छ जिन्दगीको लक्ष्य पूर्ण भयो तिमीलाई देखी, अरु केही चहिंदैन, सास मेरो रोकियोस तिमीलाईनै हेरी। माया तिमी कती राम्री है! कत्ती राम्री ...

कहिले लाग्छ संसार जित्छु, समय मुट्ठीमा छझैँ लाग्छ, कहिले संसार त्याग गर्न मन लाग्छ,अनी समय एकछिन पनि दिनझैँ लाग्छ। कहिले जिन्दगी हाँसेर गुजारुँझैँ लाग्छ, त्यसबेला समयको पत्तो रहन्न, कहिले ठुलो पहाड जत्रो गल्ती पनि सानो ढुङ्गाझैँ लाग्छ, कहिले सानो ढुङ्गा पनि पहाड भै उभिन्छ।। कहिले पागल हुँ झैँ लाग्छ, त्यसैमा चित्त बुझाउँछु। कहिले पर्मात्मा बनी अर्ती-उपदेश दिन्छु। बुझेँ जिन्दगी समयले होइन, भावनामा चल्दो रहेछ। र भावना मनबाटै निस्कने रहेछ।।

फूलको सुगन्ध आँखाले देखिन्न तर नहुने होइन।। बिउबाट तेल, दुधबाट घिउ, काठबाट आगो ननिस्किने होइन।। तर उखुमा चिनी नदेखने तिमी , शरीरमा आत्मा र मनमा माया खै कसरी देख्थ्योउ ?? तर पनि ठीक छ  किन?  अनेकौं संघर्ष गर्नु छ, माया को अर्थ बुझ्नु छ जिन्दगीमा।। अनन्त ज्ञान बटुल्नु छ, अद्रिश्य खोज गर्नु छ जिन्दगीमा।। हास्नु छ त कैले रुनु छ, मात्र खुशी रहनु छ जिन्दगीमा।।

कांचै छ अझै पनि शायद मलजल नपुगेर हो। बाँचेकै छ तैपनी शायद काल नआएर हो। सरर हल्लाउँदा पात हावाले उहिले मिठो आवाज सुनिन्थ्यो जहिले। कोही छहारी लिन्थे त कोही ओत आहा। कती मिठो आनन्द को श्रोत। अहिले एक सानो हावाको झोँकले पनि ढल्छ झै लाग्छ खोइ किन ? उजाड यो तरुझैँ मेरो जिन्दगी। कांचै छ अझै पनि कांचै छ अझै पनि ।। त्यसैले,  हरेक रात मर्ने गर्छु म अनी सपनामा बिंउझन्छु फेरी सास फेरी,कोल्टे फेरी नफेरी। हरेक रात मर्ने गर्छु म। आँखा खुल्छ एका बिहान अर्को सपनामा म बिउंझन्छु फेरी त्यहा, जहाँं हेर्नु छ, बोल्नु छ, हिंड्नु छ, अनी सुन्नु छ यि इन्द्रियले. दुई जिन्दगीको भोग गर्छु म तर हरेक रात मर्ने गर्छु म। ।

 डर मलाई डर मन पर्छ, खोइ किन हो डराउन मन पर्छ। मान्छे देखी डर लाग्छ, कुकुर देखी डर लाग्छ। केटी देखी डर लाग्छ, डर देखी त झनै डर लाग्छ। पहिले त साह्रै गाह्रो हुन्थ्यो, अहिले त डर पनी रमाइलो लाग्छ। समयले डर लगाउँछ, त्यसैले मेटाउँछ। तर नी मलाई डर मन पर्छ। मलाई जती डर कसैलाई लाग्दैन होला। मलाई कसैलाई केही भन्न डर लाग्छ, कसैले केही भन्दा डर लाग्छ, सोध्न पनि डर लाग्छ, धेरै मान्छे देखी डर लाग्छ, मर्न पाए हास्थे म, किन? मन मरीसकेको छ। त्यसैले म डराउँछु तर मन पराउँछु। सबै मिलेर बसुन भन्ने चाहन्छु, तर भाँडभैलो देख्छु, हेर्छु, नरमाइलो लाग्छ, किन? शान्तीमा विश्वाश गर्छु । त्यसैले म डराउँछु तर मन पराउँछु।।

खोलाले कहिले आफुले पानी प्रयोग गरेन, न रुखले खायो फल आफ्नै भनी। फूलले न दियो सुगन्ध आफ्नो लागि, न सुर्यले उज्यालो केही कसैलाई मागी, मैले पनी केही नमाग्ने भएँ यही सिकी, कसैलाई चाहे मानिस या भगवान देखी।।